Τι γίνεται με τα πλαστικά μπουκάλια;

Πεντακόσια περίπου χρόνια πρέπει να περάσουν για να αποσυντεθεί ένα πλαστικό μπουκάλι εμφιαλωμένου νερού. Κάθε χρόνο καταλήγουν στις χωματερές περισσότερα από 1 δισεκατομμύριο πλαστικά μπουκάλια νερού (αντιπροσωπεύουν το 20% των απορριμμάτων), αφού η ανακύκλωση στη χώρα μας βρίσκεται ακόμα σε εμβρυικό στάδιο. Τα μπουκάλια αυτά κατασκευάζονται από πολυεστέρα τερεφθαλικού πολυαιθυλενίου, το γνωστό PET, που ναι μεν αποτελεί θεωρητικά καλύτερο υλικό από το PVC, το οποίο ανακυκλώνεται πολύ δύσκολα, αλλά δεν παύει να αποτελεί παράγωγο του αργού πετρελαίου. Σε παγκόσμιο επίπεδο, η εμφιάλωση νερού απαιτεί 2,7 εκατομμύρια τόνους πλαστικού.

Προσοχή στις υψηλές θερμοκρασίες

Η νομοθεσία προβλέπει ότι τα εμφιαλωμένα νερά (εκτός από τα φυσικά μεταλλικά), πρέπει να έχουν συγκεκριμένη ποιότητα (όρια στον αριθμό μικροβίων), η οποία όμως διατηρείται μόνο όταν η αποθήκευση και η μεταφορά τους γίνεται σε θερμοκρασίες που δεν ξεπερνούν τους 18 βαθμούς Κελσίου. Σε υψηλότερες θερμοκρασίες μπορεί να αναπτυχθούν παθογόνοι μικροοργανισμοί ή ακόμα και να αλλοιωθεί η πλαστική συσκευασία, με αποτέλεσμα να μεταφέρονται τοξίνες στο νερό, οι οποίες σε πολλές περιπτώσεις ευθύνονται για την πρόκληση στομαχικών προβλημάτων, ακόμη και καρκινογενέσεων.

Στη χώρα μας όμως, όπου η θερμοκρασία, ειδικά τους καλοκαιρινούς μήνες, ξεπερνά κατά πολύ τους 18 βαθμούς Κελσίου, ευνοείται πολύ ο πολλαπλασιασμός των μικροβίων, παθογόνων και μη. Παρόλα αυτά, βλέπουμε συχνά μπουκάλια νερού εκτεθειμένα στον καυτό ήλιο είτε κατά τη μεταφορά τους πάνω σε φορτηγά είτε έξω από καταστήματα τροφίμων. Δεν είναι τυχαίο λοιπόν ότι ο Ενιαίος Φορέας Ελέγχου Τροφίμων (ΕΦΕΤ) στους ελέγχους που πραγματοποιεί κάθε χρόνο προβαίνει σε…ουκ ολίγες κατασχέσεις ακατάλληλου ή αλλοιωμένου εμφιαλωμένου νερού.

Γνωρίζετε τη διαφορά;

Φυσικό μεταλλικό νερό. Έχει υπόγεια προέλευση και αντλείται από πηγές. Η φυσιολογική του σύσταση είναι διαφορετική σε σχέση με αυτή του πόσιμου νερού της βρύσης, όσον αφορά για παράδειγμα την περιεκτικότητά του σε ανόργανα άλατα. Στα φυσικά μεταλλικά νερά δεν επιτρέπεται καμία επεξεργασία απολύμανσης.

Νερό πηγής. Νερό υπόγειας προέλευσης που αντλείται από πηγές. Δεν υπόκειται σε επεξεργασία απολύμανσης, αλλά τα φυσικοχημικά του χαρακτηριστικά είναι όμοια με αυτά του πόσιμου νερού της βρύσης.

Επιτραπέζιο νερό. Τα χαρακτηριστικά του δεν διαφέρουν από εκείνα του κοινού πόσιμου νερού, με τη διαφορά ότι είναι…κλεισμένο σε μπουκάλι! Επιτρέπεται να υποβληθεί σε διάφορες διεργασίες απολύμανσης.


(http://www.actclick.com/site/articlePages/mainArticle_761.aspx)