Το νερό στον οργανισμό 
Η υψηλή περιεκτικότητα του οργανισμού σε νερό (τουλάχιστον 70%), καθιστά το συστατικό αυτό, ως το πρώτο σε περιεκτικότητα και υπογραμμίζει την τεράστια σημασία του για την υγεία και για την επιβίωση του σκύλου. Γενικότερα, βέβαια η ζωή δεν είναι συμβατή χωρίς νερό. Η έλλειψη νερού καθιστά τη συνέχιση της ζωής αδύνατη.

Φυσικές και χημικές ιδιότητες του νερού

Ένα μόριο νερού αποτελείται από δύο άτομα υδρογόνου και ένα άτομο οξυγόνου (Η2Ο). Το καθαρό νερό είναι άοσμο, άχρωμο, άγευστο και υγρό στις συνήθεις θερμοκρασίες. Είναι εξαιρετικός διαλύτης ανόργανων και κάποιων οργανικών ουσιών. Αυτό σημαίνει ότι, αν π.χ. σε ένα ποτήρι νερό ρίξουμε μία μικρή ποσότητα αλατιού, αυτό θα διαλυθεί. Το ίδιο θα συμβεί, αν ρίξουμε και μία μικρή ποσότητα ζάχαρης. Δεν θα συμβεί όμως το ίδιο αν ρίξετε και την παραμικρή ποσότητα π.χ. ελαιόλαδου, το οποίο θα παραμείνει αδιάλυτο, σχηματίζοντας μία κηλίδα στην επιφάνεια του νερού.

Τα φαινόμενα αυτά είναι πολύ σημαντικά όπως θα δούμε πιο κάτω, ερμηνεύονται από την δομή του μορίου του νερού, σε σχέση με τη δομή του μορίου των άλλων ουσιών.

Μία άλλη σημαντική ιδιότητα του νερού είναι η δυνατότητά του να «αποθηκεύει» θερμότητα, χωρίς ν’ αυξάνεται εύκολα η θερμοκρασία του. Έτσι λοιπόν, το νερό μπορεί να απορροφήσει, σε σχέση με τον όγκο του, μεγάλη σχετικά ποσότητα ενέργειας. Το φαινόμενο αυτό ονομάζεται θερμοχωρητικότητα και είναι σημαντικό γιατί δίνει στον οργανισμό τη δυνατότητα να κρατάει σταθερή τη θερμοκρασία του σε ένα ευρύ φάσμα θερμοκρασιών του περιβάλλοντος.

Η περίφημη «θερμίδα», ως μονάδα μέτρησης ενέργειας, αντιστοιχεί στην ποσότητα ενέργειας η οποία απαιτείται, ώστε η θερμοκρασία ενός κυβικού εκατοστού απεσταγμένου νερού να ανέλθει από τους 14ο C στους 15ο C. Επειδή το ποσό αυτό της ενέργειας είναι μικρό, στην πράξη χρησιμοποιείται η χιλιοθερμίδα. Έτσι στις ξηρές τροφές η ενέργεια εκφράζεται ως χιλιοθερμίδες ανά 100 γραμμάρια προϊόντος (Kcal/100gr). Το ίδιο το νερό όμως δεν έχει ενεργειακή αξία, αφού ο οργανισμός δεν το «καίει».

Το νερό είναι τελείως «ουδέτερο», δηλαδή δεν είναι διαβρωτικό ή ερεθιστικό στον οργανισμό.

Πού εντοπίζεται το νερό στον οργανισμό
Αποθήκες νερού στον οργανισμό δεν υπάρχουν όπως υπάρχουν π.χ. για το λίπος ή για τους υδατάνθρακες.
 
Αυτό σημαίνει ότι η πρόσληψη του νερού πρέπει να γίνεται σε καθημερινή βάση. Το νερό στον οργανισμό εντοπίζεται είτε μέσα στα κύτταρα, είτε έξω από αυτά και γι αυτό μιλάμε για ενδοκυτταρικό και εξωκυτταρικό νερό. Το τοίχωμα του κυττάρου (η κυτταρική μεμβράνη) εσωτερικά και εξωτερικά αποτελείται από το λίπος, το οποίο όπως είπαμε πιο πριν δεν διαλύεται στο νερό και μάλιστα «το διώχνει μακριά του». Έτσι, εξασφαλίζεται η στεγανότητα του κυττάρου. Για να πάρει το κύτταρο νερό, υπάρχουν συγκεκριμένοι τρόποι, απόλυτα ελεγχόμενοι, διότι αν εισέλθει μεγάλη ποσότητα, τότε το κύτταρο διογκώνεται υπερβολικά και «σκάει», ενώ αν βγει από το κύτταρο μεγάλη ποσότητα νερού, τότε αυτό συρρικνώνεται και πεθαίνει.

Η ποσότητα λοιπόν του νερού μέσα στο κύτταρο, πρέπει να κυμαίνεται εντός σταθερών ορίων.

Όταν αναφερόμαστε στις μετακινήσεις του νερού, θα πρέπει να λάβουμε υπόψη μας ότι το νερό μετακινούμενο, συμπαρασύρει και τις ουσίες, οι οποίες βρίσκονται διαλυμένες μέσα σε αυτό, π.χ. άλατα, βιταμίνες, αμινοξέα, σάκχαρα, κ.λ.π. Αυτός είναι ένας βασικός τρόπος για να πάρει το κύτταρο τα συστατικά που χρειάζεται, αλλά και να αποβάλλει αυτά που πρέπει (τα απόβλητα). 

Η πρόσληψη του νερού
Στο κεντρικό νευρικό σύστημα του σκύλου υπάρχει το κέντρο της δίψας, το οποίο ελέγχει την ενυδάτωση του οργανισμού. Όταν παραστεί ανάγκη λήψης νερού, τότε το κέντρο της δίψας, ενεργοποιεί την αίσθηση της δίψας και ο σκύλος πίνει νερό. Αυτός είναι και ο σημαντικότερος τρόπος για την πρόσληψη νερού. Ένας άλλος τρόπος είναι και η πρόσληψη νερού με την διατροφή, αφού είναι γνωστό ότι οι κονσέρβες και το μαγειρεμένο φαγητό περιέχουν τουλάχιστον 80% υγρασία. Μία σημαντική πηγή νερού, αν και είναι ελάχιστα γνωστή στους περισσότερους ιδιοκτήτες, είναι το λεγόμενο μεταβολικό νερό. Όλες οι καύσεις, αλλά και γενικότερα οι βιοχημικές αντιδράσεις μέσα στον οργανισμό, τελικά καταλήγουν στην παραγωγή μεταξύ των άλλων προϊόντων και νερού. Η ποσότητα δεν είναι μεγάλη, αλλά δεν είναι και ασήμαντη.